Kendimle gurur duyuyorum.

Yvonne de Groen (54), uzun yıllardır Montaj departmanında çalışıyor. Burada özgüvenini yeniden kazandı. Artık kendini daha iyi hissettiği için gelecekte başka güzel bir işe geçmeye açık.

İşe yaramaz
Yvonne, çikolata, çay veya bitkilerle kutuları doldurduğu paketleme bölümünde çalışmaya başladı. Şimdi ise süt sağım robotları için parçalar monte ettiği Gevasol bölümünde çalışıyor. Bu, çok fazla detay dikkat gerektiriyor. "Orada gres, kauçuk ve Loctite ile çalışıyoruz – bu inanılmaz hızlı sertleşen bir tür yapıştırıcı," diye açıklıyor. "Bu yüzden her şeye dikkat etmeniz gerekiyor. Saymanız, kontrol etmeniz ve sürekli kontrol etmeniz gerekiyor." Yvonne, bunun çok önemli olduğunu söylüyor, "çünkü müşteriye iyi bir ürün sunmak istiyorsunuz." Bu küçük teknik aletlerle uğraşmaktan keyif alıyor. "Boş zamanlarımda da tığ işi ve örgü gibi el işleriyle çok uğraşıyorum."

Grubun annesi
Yvonne, iş yerinde tanıdık bir yüz. "Aslında departmanın biraz da annesiyim; herkes bana böyle diyor," diyor gülerek. "Bir sorun olduğunda meslektaşlarım otomatik olarak bana geliyor." Bunun zamanla işin bir parçası haline geldiğini düşünüyor. "Belki de şefkatli bir insan olduğum içindir. Aslen evde bakım sektöründen geliyorum. Bu benim doğamda var." Bu durum tam tersi için de geçerli. "Kendimi iyi hissetmiyorsam, daha az sorumluluk alabiliyorum," diye itiraf ediyor Yvonne. Neyse ki, bu konuda büyük bir anlayış var. "Güzel bir grubumuz var."

İş onun ihtiyaçlarını karşılıyor.
Yvonne sadece fiziksel rahatsızlıklar yaşamakla kalmadı, aynı zamanda depresyon da geçirdi. 2018'de nüksetme yaşadı. "Yani tekrar olabilir," diyor. Bununla daha iyi başa çıkmak için "Gerginlikten Rahatlamaya" eğitimine katıldı. Daha az olumsuz düşünmeyi ve örneğin nefes egzersizleri yoluyla rahatlamayı öğrendi. Öğrendikleri sayesinde iyi bir durumda. akış"İstikrarlıyım," diyor. "İşin kendisi de buna katkıda bulunuyor." Çünkü çalışmak bir düzen sağlıyor. Sonuç olarak, kendini daha iyi hissediyor. İşi ve meslektaşları sayesinde öz saygısı gelişti. "Uzun zamandır çok düşük öz saygım vardı, ama şimdi bu durum düzeldi," diye açıklıyor Yvonne. "Ne kadar yol kat ettiğimle gurur duyuyorum."

Gözlerini açık tut
Yvonne, Gevasol departmanında kendini tamamen evinde hissetse de, geleceğe de bakıyor. "Şimdilik burada kendimi evimde gibi hissediyorum," diyor. "Ama gözlerim açık. Sağlık sektöründe güzel bir iş çıkarsa, o fırsatı değerlendirmek istiyorum." Zorghub'da, yani bir parçası olduğu kuruluşta, bu fırsatlara sahip. Werkse! Bakıma odaklanan Yvonne, destek görevlisiyle zaten bu konuyu görüşmüştü. Yeniden kazandığı özgüveniyle Yvonne, bir sonraki adıma hazır. 'Tekrar dört gözle bekliyorum.'