Vrijwilligerswerk groeit uit tot betaalde functie: “Dit is mijn ideale baan!”

Agnetha Pawirowijono (45) is coördinator bij de Buurtfabriek, het buurtcentrum aan de Mozartlaan. Ze startte daar als vrijwilliger en wist dit om te zetten in een betaalde baan bij de Buurtfabriek. “Ik ben de hele dag  bezig en leg contact met iedereen. Mijn kracht is dat ik als buurtbewoner mensen verder kan helpen.”

Bij het buurtcentrum aan de Mozartlaan gebeurt altijd wel iets. Van activiteiten zoals naaien en hobbyclub tot sporten, evenementen en huiswerkbegeleiding. “Voor een aantal kinderen is dit na school een tweede huiskamer, een veilige plek in de buurt,” vertelt Agnetha. “Vrijwilligers helpen ze drie keer per week met huiswerk. Verder kunnen de kinderen zich lekker uitleven op het sportveld en de trampolines. Ik ben ook begonnen met kookles. Dit helpt de kinderen om zelfstandig te worden, maar zorgt er ook voor dat ze een volle maag hebben.”

Op de bank slapen
Bij het buurtcentrum loop je makkelijk binnen. Agnetha: “Iedereen uit de wijk is hier welkom!” En hoe belangrijk dit is weet Agnetha uit eigen ervaring. “Jaren terug verhuisde ik met de kinderen naar Het Rode Dorp, een buurt in Buitenhof, nadat ik uit een vervelende relatie kwam. In die tijd ging het slecht met mij. Nadat ik de kinderen naar school bracht ging ik slapen. Ik zette de wekker als ik ze weer moest ophalen. Het gaf stress dat ik in een te klein huis woonde waar ik op de bank sliep en met drie kinderen moest leven van 150 euro per week.”

Structuur krijgen
Haar buren nodigden Agnetha uit om een keer naar de Rode Feniks te komen. Bij deze stichting die gestart en gerund wordt die actieve buurtbewoners organiseerden ze kinderactiviteiten. “Daar begonnen mijn kinderen met muzieklessen en zo liep ik hier vanzelf in en uit. Dat was ook het begin van mijn vrijwilligerswerk. Verder deed ik verschillende werkzaamheden via Werkse! en volgde ik daar trainingen. Dat hielp om weer structuur in de dag te krijgen.”

Alles gaat lukken
“Het grootste probleem was dat ik schulden had,” vertelt Agnetha. “Ik kwam 18 maanden in de schuldsanering. Een speciaal traject om van mijn schulden af te komen. Daarnaast ben ik met mijn consulent van Werkse!, Marissa in gesprek gegaan over werk. Toen was ik vrijwillig coördinator bij het buurtcentrum met behoud van mijn uitkering. Maar voor het schuldtraject moest ik zoveel mogelijk uren betaald werk doen. Ik ben zelf naar het bestuur van de  Rode Feniks en de Buurtfabriek  gestapt en het lukte om een jaarcontract voor 32 uur te krijgen. Alles zag er steeds beter voor me uit. Ik was in therapie gegaan en bij de laatste sessie leek het wel of mijn problemen uit me stroomden. Ik dacht ‘als dit lukt, dan moet de rest ook lukken’.”

Verschil maken
Inmiddels is Agnetha een vaste kracht bij de Buurtfabriek. “Ik vind het heerlijk en leer elke dag wat. Het buurtcentrum maakt zo’n verschil voor mensen. In de zomervakantie nemen we bijvoorbeeld kinderen mee voor een dagje naar het pretpark. Uit ervaring weet ik dat dit onbetaalbaar is. Ik ga natuurlijk ook in gesprek met de ouders. Het komt voor dat een kind heel stout is en het uit de hand loopt. Vaak kunnen we dat zelf al oplossen. Maar als er echt meer aan de hand is en er hulp nodig is, dan kan ik doorverwijzen naar Delft voor Elkaar bijvoorbeeld. De lijntjes zijn kort.”

Sleutelfiguur in Buitenhof
Agnetha had niet gedacht dat ze zover zou komen. En toch ging ze nog een stap verder. “Ik ben bijna klaar met de verkorte opleiding social work,” vertelt ze. “Als ik klaar ben hoop ik meer de wijk in te gaan om mensen op te zoeken. Ik ben een sleutelfiguur in Buitenhof en kan gezinnen helpen die in dezelfde situatie zitten als ik.“

Start als vrijwilliger
Agnetha roep mensen op om vrijwilligerswerk te doen. “Kom de deur uit en ga op zoek naar een wijkcentrum of bibliotheek. Start als vrijwilliger en zet door! Dat levert echt veel op. Bij de Buurtfabriek werken vier mensen in een betaalde baan en tien vrijwilligers. En nog komen we handen tekort! Wij zoeken allerlei mensen; voor klusjes buiten, huiswerkbegeleiding, als gastvrouw- of gastheer of als barista. Het geeft niet als je de taal nog niet helemaal spreekt. Dat leer je hier vanzelf! Deze week vierden we Koningsdag en dat was zo’n succes voor ons team. Er kwamen ongeveer driehonderd mensen en de sfeer was super. Dan zit ik ’s avonds tevreden op de bank.”

Vertrouwen als sleutel tot succes
Volgens Agnetha is vertrouwen uiteindelijk de sleutel tot succes. “Dat is wat de Rode Feniks zo bijzonder maakt. Het voelt hier als familie. Mensen geloven in je, ze geven je ruimte en ze kijken naar wat je wél kunt. Voor mij is dat echt essentieel geweest.” Juist die familiesfeer maakte dat Agnetha kon groeien van buurtbewoner en vrijwilliger naar vaste kracht in haar eigen wijk. “Hoe bijzonder is het dat je een baan kunt creëren op de plek waar je woont? Mijn kinderen kunnen hier gewoon langskomen. Ze kennen de mensen, ze voelen zich thuis. En ik ook.” Bij de Buurtfabriek en de Rode Feniks wordt volgens Agnetha niet gewerkt vanuit systemen of regels, maar vanuit vertrouwen en eigenaarschap. “Je krijgt verantwoordelijkheid en daardoor ga je die ook nemen. Dat maakt mensen sterker. Niet alleen mij, maar iedereen die hier binnenkomt.”